Outeniqua Pas
Outeniqua Pas
Ek ry deur mis en steen
Outeniqua Pas, ek weet
Die bakkie skud oor die naat
En jou stem bly in my jas
Die bome hang soos draad
Lang skadu oor die pad
Ek hou my oë op die lyn
Maar jy trek my aan die rand
Nog een draai, nog een boog
Die lug maak oop, ek voel dit groei
Nog een draai, nog een boog
En jou naam gaan los in my tong
Outeniqua Pas
Hou my vas, hou my vas
Outeniqua Pas
Los my nie, los my nie
Outeniqua Pas
Jy draai, jy draai my aan
Outeniqua Pas
Ek val in jou baan
By die laaste stoplig brand
Daar’s sout op my hande nog
Jou lag het deur die ruit gekom
Soos reën op warm glas
Ek tel die stukkies op
Van die pad en van gister
Maar jou spoor loop voor my uit
Tot waar die wolke breek
Nog een draai, nog een boog
Die lug maak oop, ek voel dit groei
Nog een draai, nog een boog
En jou naam gaan los in my tong
Outeniqua Pas
Hou my vas, hou my vas
Outeniqua Pas
Los my nie, los my nie
Outeniqua Pas
Jy draai, jy draai my aan
Outeniqua Pas
Ek val in jou baan
Maak oop, maak oop
Laat die nag my lei
Maak oop, maak oop
Tot jou skadu by my bly
Outeniqua Pas
Hou my vas, hou my vas
Outeniqua Pas
Los my nie, los my nie
Outeniqua Pas
Jy draai, jy draai my aan
Outeniqua Pas
Ek val in jou baan
"Outeniqua Pas" is a bright Afrikaans tech-house drive about losing yourself on the mountain pass, each switchback pulling you deeper into someone. Mist and stone, a bakkie shuddering over the road seam, and a laugh through the window "soos reën op warm glas." Glitchy, euphoric late-night surrender where every curve is the chorus — "hou my vas, los my nie" — and the bends keep coming: "nog een draai, nog een boog."
From the album
Tekkie Sool